( 1 Ocak 1930 )


Hüdaverdi Hak aşığı hiç yanmaz,     
Onlar olacaklar cennetin gülü…

Allah Dostları Toplumlar İçin Birer Nimettir
Kur’an’ı Kerim’de ; "(Ey Resulüm), sen içlerinde iken Allah onlara azab etmez. Onlar bağışlanma dilerlerken de elbette Allah, onlara azab edecek değildir"(Enfal 33) buyuruluyor.Bahsedilen ayet-i kerime, Resulullah’ın şahsına söylenmiştir  ancak,

Resulullah’(sav)ın bedeni varlığıyla sınırlı bir durumu kast etmemiştir.Yani Efendimiz’in getirdiği dinin gerekleri, hangi toplumda,hangi şahısta yaşatılıyorsa, bu hüküm oradaki insanları da te’minat altına almaktadır.İşte sünnet-i seniyyenin yaşanması ve yaşatılması noktasında, Resulullah’tan sonra Allah’ın veli kullarının çok büyük hizmetleri olmuştur.
Sultanül evliya Hasaneynil Hüdaverdi (ks)Hazretleri’nin her anı sünneti seniyyeyi yansıtırdı.Hatta bazı kişiler, O’nda gördükleri bazı davranışları araştırdıklarında, onun bir sünnet olduğunu öğrenmişlerdir.Kendi hayatı böyle olduğu gibi, herkesin de sünnet çizgisinde yaşaması gerekliliğini vurgular bu konuda bizzat gayret gösterirdi. 
Kainatta, Allah’tan (cc) sonra en değerli varlık kaliteli insandır. Her şey kaliteli insanla değer kazanır.Allah(cc), yukarıdaki ayet-i kerimede, Resulullah’ın(sav)  sünnetinin  yaşandığı  toplumlara azap indirmeyeceğini müjdelerken, Efendimiz’in(sav) ve dolayısıyla O’nun çizgisinden ayrılmayan evliyanın, Allah(cc) katındaki şeref ve kıymetini bildirmiştir.Bizler de Hasaneynil Hüdaverdi Hazretleri (ks) gibi daha bir çok Allah dostunun,bizler için verilmiş çok büyük nimetler olduğunu sık sık hatırlamalıyız.Çünkü kendisi de bir Allah dostu olan,Hasan Hüdaverdi hazretleri diğer Allah dostlarına nasıl değer veriyor bir yazısından alıntıyla inceleyelim;
"Cenabı Hakk ‘’İyi bilin ki Allahın Veli kulları için hiçbir korku yoktur.Onlar üzülmeyeceklerdir. Onlar Allah’a inanan ve ona karşı gelmekten sakınan kimselerdir.Onlara dünya hayatından da, ahiret hayatından da müjdeler vardır. Allahın verdiği sözlerde asla değişme olmaz. Bu en büyük kurtuluş ve saadettir buyurmaktadır. (Yunus 62-64) 
Fethül Kebir Kitabından bir hadisi şerifte şöyle buyruluyor ‘’Bir veliye eziyet eden kimse benimle harb etmiş gibidir.’’
Pek muhterem kıymetli kardeşlerim . Bu Allah dostlarını be Peygamber Varislerini güzel tanıyalım derin muhabbet besleyelim sevgide ,saygıda kusur etmeyelim.Gerekirse hizmetlerinde bulunalım. Rasulullah’ın (sav) şefaati Allah’ın (cc) rızası bunlardadır.
Bakın bir ilimizde şöyle bir hadise olmuş:
Şehir halkı yağmur duasına çıkmış, bu duaya üç beş gün devam etmişler. Bir netice alamamışlar. Şehrin ileri gelenleri toplanmışlar şöyle bir karara varmışlar.İçimizden birini şehre gönderelim ilk gözüne kim takılırsa onu alsınlar gelsinler bir de ona  dua ettirelim. Kim olursa olsun itiraz dinlenilmesin gerekirse zorla getirilsin. Cemaat de uygun görmüş birini yollamışlar, şehirde karşılarına çıkan adam, şehirliler tarafından pek hoş görülmeyen cahil bir adam, ama ne olursa olsun koluna girmişler, ‘’şehrimizin büyükleri seni yağmur duasına davet ettiler’’, demişler. Adam ‘’yahu siz ne yapıyorsunuz ben cahilin tekiyim dua falan bilmem hadi bırakın beni ‘’ dediyse de biraz rica, biraz zor; tutup getirmişler, dua tepesine çıkarmışlar.
‘’Hadi hadi ne bilirsen onu söyle biz de amin diyelim’’ demişler.Ne yapsın mecbur kalmış ellerini açmış : ‘’Ya Rabbi !Bunlar büyüklerini tanımıyorlar. Onlara uzak davranıyorlar. Onların sevgisi gönüllerinde yok.Lütfunla Allah’ın veli kullarını bunlara sevdir,saydır hürmet ettir. Ya Rabbi! Şu benim iki gözümün yüzü suyu hürmetine, memleketimize rahmet ihsan et demiş. Allahü Teala ikramını yapmış bunlar oradan zor toparlanmışlar.’’ Lakin biz duanın birinci kısmını anladık ama ikinci kısmını anlayamadık. Kendisine rica edelim onu da bize izah etsin’’ demişler,kendisinin de nasıl bir insan olduğunu anlamamışlar ve makamlarına davet etmişler. Kabul edip gitmiş. Şehrin ileri gelenleri ‘’Biz senin birinci duanı anladık inşallah bundan sonra davranışlarımız söylediğimiz gibi yaşamaya çalışacağız. Ama duanın ikinci kısmını anlayamadık. O kısmı bize anlatman için buraya kadar sizleri yorduk’’ demişler. Bu zat da : ‘’Evet benim bu gözlerim iki sefer Sultanül Evliya Bayezidi Bistami Hazretlerini(ks) gördü. Ben de onun için ‘Ya Rabbi bu büyük zatın yüzü suyu hürmetine dedim. Rabbim de bizlere bol bol rahmet ihsan etti ‘’ demiş."(Mev’iza-i Hasene 4 kitabından alıntıdır)

Allah dostlarının özellikleri
Allah’ın(cc) veli kulları her devirde olmuşlardır ve kıyamete kadar da olmaya devam edeceklerdir. Veli; görüldüğünde Allah,hatıra gelen kimsedir.Onların iç alemleri çalkantılardan uzaktır. Huzur ve itminana ermişlerdir. İç âlemlerindeki nuraniyet, dışlarına da aksetmiştir. Onları görmek, insana huzur verir, mukaddes şeyleri hatırlatır.
Veliler rahmetin celbine, belaların def’ine vesiledirler. Birer manevi cazibe alanına sahiptirler. Hasan Hüdaverdi Hazretleri’nin (ks) yanındayken de insanı öyle bir huzur kaplardı ki, ahiret dünyadan sevimli gelir,ibadet etme aşkı sarardı yürekleri.Kişi kendini  Allah’a(cc) çok yakın hissederdi.O’nun,dünya sevgisi adına hiçbir şey bulunmayan gönlü diğer gönülleri etkilerdi.
Dünya ve ahiret dengesini hayatında mükemmel bir şekilde oturtmuş olan Hasan Hüdaverdi Hazretleri’nin(ks)  yanında kişi dinini yaşama ve dine hizmet noktasında büyük bir enerji ile dolardı.Kendinde büyük bir güç bulurdu.İslam’a hizmet noktasında “Siz elinizdeki imkanları en iyi şekilde değerlendirin,Allah daha iyisini  mutlaka gönderecektir.”  diyerek,bizlere adeta hayatın sırlarından bir sır vermişti.
Hayatının her anını Allah’a adamış bir Allah dostunun dostu olmak, bizim bir gayemiz olmalıdır.