Bütün mübarek ay ve gecelerin zuhuruna sebep olan en büyük ay Rebiülevvel ayı, en büyük gece de bu ayda bulunan Mevlid gecesidir. Allah Resulünün doğumu, dünyaya teşrifleri olmasaydı hiçbir şey olmazdı. Zira Hz. Allah’ın (cc) “Levlake levlak lema halaktül eflak – Sen olmasaydın hiçbir şeyi halk etmezdim.”, buyurduğu Habibinin doğum gecesinden daha büyük gün ve gece ne olabilir ki?
Sevgili Peygamberimiz (sav) 570’te Rebiülevvel ayının  on ikisinde pazartesi gecesi Mekke-i Mükerreme’de sabaha karşı kainatı nurlandırdı. Peygamberlerin en büyüğü ve sonuncusudur. Peygamberlik görevi O’nunla tamamlanmıştır. 8 Haziran 632 yılında cemal alemine uruç etmiştir. Kırk yaşlarında iken peygamberlik geldi. 23 yıl içinde peygamberlik vazifesini eksiksiz, kusursuz tamamladı. Bu büyük görev üzerinde iken sonsuz ızdıraplar çekti. Fakat vefat ettiği zaman İslam dini artık yerleşmiş zafer yoluna girmiş bulunuyordu. Son on yılını hicret ettiği Medine-i Münevvere’de geçirmiş Medine-i Münevvere’de Mescid-i Nebeviyye’ye defnedilmiştir.

Peygamber Efendimiz (sav) Arapların ulu kabilesi olan “Haşimi” lere mensuptur. Babası, kendileri dünyaya gelmeden iki ay evvel vefat etmiş olan “Abdullah” tır. Annesinin adı “Amine” dir. Ana karnında yetim kalmış olan Hz. Peygamber, küçüklüğünden beri halim, selim fevkalede iyi ahlak ve fazilet sahibi olarak yetiştirilmiştir. Kendileri yetim olarak dünyaya teşrif ettikleri için kendilerini dedeleri “Abdülmuttalip” yetiştirdi. Genç yaşlarında bütün Mekkelilerin emniyet ve itimadını kazanmış olduklarından kendilerine “Muhammed-ül Emin” lakabı verilmiştir.

Cenab-ı Peygamber (sav) 579 yılında zengin bir dul olan Hz. Hatice ile evlendi, 40 yaşlarında iken üzerlerine olağanüstü bir hassasiyet ve durgunluk geldi. 610 yılında Hz. Muhammed’e Cebrail vasıtasıyla Cenab-ı Hakk’tan vahiy geldi. Sonra, bir daha üç yıl sonra tekrar geldi. Böylece Müslümanlık doğdu.

Sende doğmuştur Muhammed Mustafa
Merhaba ey mah-i Mevlid merhaba
Sende olmuştur bu alem pür sefa
Merhaba ey mah-i Mevlid merhaba
Ol Habibi kim Hüdası meth ede
Kim bilir kadrin anın bu dünyada
Anı vassaf olmada nur-i nida
Merhaba ey mah-i Mevlid merhaba

Siz kıymetli kardeşlerime şunu söylemeliyim ki:yeryüzünde Allah-ü Teala’nın beğendiği tek model Hz. Muhammed’dir (SAV). Öyle ise Allah-ü Teala’nın rızası O’na benzemededir. Suret itibariyle, siret itibariyle, suretsiz siret, siretsiz suret olmaz. Onların biri zarf, biri mektup, biri cereyan,biri ampuldür. Ne ampulsüz cereyanın, ne de cereyansız ampulün bir değeri vardır. Günümüzde suret bayağı küçümsenir oldu. Ebu Cehil’in de sarığı varmış; Ebu Cehil’in sarığı kendine, Hz. Muhammed’in sarığı kendisine. Herkesin sarığı, cübbesi kendisine aittir. Sen Ebu Cehil’e benzemek istiyorsan o niyetle giyersin. Hz. Muhammed (SAV) e benzemek istiyorsan o niyetle giyersin. Allah Resulü (sav) küfür ile imanın beynini sarık ayırt eder buyuruyor. Şu kıssa da hatırıma geliverdi. Bu benzetenlere belki bir ibret olur da neyi neye benzeteceklerini iyi öğrenmiş olurlar:

İmam-ı Azam Hz.ne külhanbeyin biri “Ya imam senin sakalın mı daha mübarek benim kedinin kuyruğu mu?” deyince İmam: “Sünnet-i Peygamberiyye’ye ittibaen sakal bırakmış isem tabi benim sakalım senin kedinin kuyruğundan kat be kat üstündür. Ama moda niyeti ile sakaldan başka her şeye benzeyen bir şey olursa, elbette o zaman senin kedinin kuyruğu mübarek olur.” buyurmuşlar.

Bu yüzden biz dost kaybettik. O dostumuz bize “Hz. Peygamber bu zamanda olsaydı ütülü pantolon giyerdi.” dedi. Ben de “Giymezdi” dedim. “neden diyecek olursan müslümanın ilk düşündüğü şey ibadettir. Bu ütülü düdük gibi pantolonla doğru dürüst namaz kılamıyor ki” Bursa’mızda bazı memur kardeşlerimiz Bursa müftüsüne “Hocam elbiselerimizin ütüsü bozuluyor, pantolonumuzu rükudan kalkarken tutup yukarı çelsek olur mu?” diye bizim yanımızda sordular. Bilmiyorum ne kadar doğru Müftümüz alim bir zat idi “Ellerinizi diz kapaklarınızdan ayırmadan yukarı doğru çekerseniz olur” demişti.

Bize göre her milletin, her devletin, her dinin kendine has giyim kuşam kıyafetleri olur, biz bize benzemeliyiz, kimsenin taklitçisi olmamalıyız.

Ümmül Mü’minin Hz.Aişe validemiz diyor ki:

“Bir gün Hz. Peygamber benim yatağımda uyumuştu. Bir müddet sonra uyandığımda O’nu döşeğimde bulamadım. Araştırdıktan sonra namaz kılarken gördüm, namazda rüku ve secdeleri uzun yapıyor ve ümmetimi ümmetimi dediği işitiliyordu. Namazdan sonra Ya Resulullah! Senin istirahatını terk edip sıcak döşeğinden kalkarak ümmeti, ümmeti dediğin bu ümmet kimlerdir dedim. Cevaben Ya Aişe, bunda şaşılacak ne var? Ben dünyaya gelirken, dünyadan çıkarken, kabirden kalkarken, sırattan geçerken, mizan başında ve mahşer yerinde, ümmetim derim. Çünkü ümmetim rahat olmayınca ben rahat olamam, buyurdular.” 

BU ALEM BULDU NURUNLA BİDAYET YA RESULULLAH
YİNE ALEM BULUR SENLE NİHAYET YA RESULULLAH

İlk müslüman olanlar: Hanımlardan Hz.Hatice validemiz, erkeklerden Hz.Ebubekir (ra), çocuklardan Hz.Ali (ra), kölelerden Hz.Zeyd (ra) ve Hz.Osman (ra)

Yine Sevgili Peygamberimizden birkaç hadis-i şerif meali:

“Cimri yanında zikredildiğim zaman bana salat etmeyen kimsedir.”

“Bir kimse ismimi işitir de salat ve selam getirmezse bana cefa etmiş olur.”

“Bana salavat vermeyi unutan kimse cennetin yolunu şaşırır.”

Peygamber Efendimiz’in son hutbesindeki son nasihatini dinleyip bir temenni ile sohbetimizi noktalayalım. Peygamberimizin sözü biter mi her sözümüzde O var:
Muhabbetten oldu Muhammed hasıl
Muhammedsiz muhabbetten ne hasıl

Peygamber Efendimiz’in (sav) son öğütleri: “Allah’tan korkun, beş vakit namazınızı kılın, Ramazan ayı oruç tutun, malınızın zekatı verin, başınızda bulunan amirlere itaat edin. Böyle yaparsanız Rabbinizin cennetine girersiniz.”

Milletçe Peygamberimize karşı beslediğimiz derin sevgi, saygı ve bağlılık duygularının geniş ölçüde tezahürüne vesile olan Mevlid kandillerini kutlayalım yavrularımıza tanıtalım. O’nun sünnetini ve üstün ahlakını kendimize örnek alalım inşallahü Teala.

Celalinle, Cemalinle, İsminle, Cisminle
Bu cihana cansın Ya Resulullah
Ne mümkün ki ben benim benliğimle seni bilmek,
Seni Senle bilenlere ayansın Ya Resulullah.